بر اساس قوانین این سازمان دو گروه از کشورها در این ردهبندی قرار نمیگیرند. گروه اول کشورهای بسیار کوچکی هستند که آمار صادرات معتبری از آنها در دسترس نیست و گروه دوم کشورهای پردرآمد OECD و منطقه یورو هستند. مابقی کشورها با استفاده از یک روش دو مرحلهای به 8 دسته (0 تا 7) تقسیم میشوند. در مرحله نخست، مدل ارزیابی ریسک کشور یک ارزیابی کمی از ریسک اعتباری کشور را بر اساس سه شاخص (تجربه پرداخت، موقیعت مالی و موقعیت اقتصادی) فراهم میکند. در مرحله دوم، ارزیابی کمی نتایج مرحله قبل توسط متخصصان ریسک اعضای OECD به انجام میرسد. بر این اساس دستهبندی نهایی ریسک کشور بر اساس بحث میان متخصصان و در یک فرایند اجماعی به دست خواهد آمد.
صندوق ضمانت صادرات ایران ابراز امیدواری کرده است که با بهبود ریسک کشورمان، در نشست های آتی صندوق های ضمانت صادرات عضو سازمان همکاری های اقتصادی و توسعه OECD بهبود رتبهای بیش از این محقق شود. چراکه «گروه ریسک کشورها تعین کننده سقف جذب سرمایه، هزینه بیمه اعتبار و فاینانس های خارجی است. از این رو اتخاذ سیاست مناسب پولی، ارزی و تجاری به منظور کاهش رتبه ریسک کشوری می بایست در دستور کار قوای سه گانه قرارگیرد.»