معرفی دانشجو: مجتبی وطن آرا، پایان نامه: ارائه مدل تصمیم گیری چند معیاره انتخاب مدل انتقال تکنولوژی مناسب درصنعت بازیافت پسماندهای ساخت و ساز ایران

نام: مجتبی

نام خانوادگی: وطن آرا

استاد راهنما: دکتر مهدی روانشاد نیا

استاد مشاور: دکتر رضا جمالپور

رشته تحصیلی: مهندسی عمران- مهندسی و مدیریت ساخت

زمینه های پژوهشی مورد علاقه :

بازیافت پسماندهای ساختمان ، پیشنهاد تغییر به روش مهندسی ارزش، فناوری های نوین ساخت وساز، مدیریت پروژه، کارآفرینی،بازاریابی و کسب وکار در مهندسی عمران

موضوع پایان نامه :

 انتخاب مدل انتقال تکنولوژی مناسب درصنعت  بازیافت پسماندهای ساخت و ساز ایران

معرفی مختصری از موضوع پایان نامه:

در کشور عزیزمان ایران، بیش از 99 درصد نخاله های برجای مانده از عملیات ساخت و ساز و فعالیت های تخریب فرجامی بهتر از مکان های زباله(لندفیل) با کوره های زباله سوز ندارند.در سال 1391 مجوز ساخت 120 میلیون متر مربع در کشور صادر شده است.اگر به ازای تخریب هر یک متر مربع ساختمان 5/1 تن آوار ساختمانی به وجود آید، فقط 180 میلیون تن مصالح ساختمانی به وجود می آید،فقط در این سال 180 میلیون تن مصالح ساختمانی مصرف شده است. بررسی ها نشان می دهد، میزان بازیافت مصالح ناشی از تخریب در کشور، کمتر از یک درصد است، این در حالی است که در کشورهایی مانند هلند 90 درصد، انگلستان 45 درصد و در دانمارک 87 درصد نخاله ها و ضایعات ساختمانی بازیافت می شوند. [1]

فعالیت­های ساختمانی درهر جامعه­ای امری اجتناب ناپذیر بوده و میزان آن رابطه مستقیم با وضعیت اقتصادی و اجتماعی آن جامعه دارد از جمله فعالیت ساختمانی می توان به فعالیت های تخریبی و ساخت و ساز و پروژه های ساختمانی اشاره نمود. در اثر این فعالیت ها دورریزهایی تولید می­شود که اصطلاحاً خاک و نخاله با پسماندهای ساختمانی نامیده می­شود مدیریت این دسته از پسماندها به دلیلی حجم بالای تولید و پتانسیل الایندگی جزء لاینفک مدیریت پسماند شهری می باشد .بدیهی است در صورت برنامه ریزی صحیح پیرامون بازیافت نخاله های ساختمانی دستاوردهایی همچون تهیه مصالح خوب و ارزان قیمت، جلوگیری از پر شدن مراکز دفن، کاهش اثرات سوء بهداشتی و زیست محیطی،کاهش آلودگی خاک، اشتغال زایی و … قابل دستیابی است اما مطلب مهم این است که چه الگو و مسیری را کشورهای پیشرو طی کرده اند و توانسته اند توفیقی را در امر بازیافت پسماندهای ساختمانی داشته باشند و صنعت بازیافت پسماندهای ساخت و ساز چگونه می تواند به نحو احسن از این تجارب استفاده حداکثری را بنماید و بدون از دست دادن زمان، انرژی، محیط زیست و منابع طبیعی و …  به تکنولوژی مناسب برای بازیافت نخاله های ساختمانی دست پیدا کند.

 امروزه اهمیت انتقال تکنولوژی و نقش آن در توسعه صنعتی کشورها و پر کردن شکاف تکنولوژیکی بین کشورهای در حال توسعه و کشورهای توسعه یافته، حقیقتی انکارنشدنی است. با مطالعه سابقه توسعه کشورهای در حال توسعه، خصوصا کشورهای شرق آسیا ملاحظه می­شود که آنها در مسیر توسعه، بنیان تکنولوژی کشور خود را از طریق انتقال آن از سایر کشورهای توسعه یافته، تقویت کرده اند و سپس با ایجاد زیربنای اقتصادی مناسب، درصدد تقویت مراکز دانشگاهی و پژوهشی خود برآمده اند. اگر کشورهای در حال توسعه به عنوان یک راه حل دیگر قصد دارند که دانش های علمی و تکنولوژیکی لازم جهت توسعه اقتصادی را بدون بهره گیری از دانش های موجود که نتیجه تحقیقات پژوهشگران و اندیشمندان جهان است، کسب کنند، این نه تنها عملی بس مشکل است، بلکه موجب اتلاف غیرمنطقی نیروها و منابع می شود. از طرفی دیگر دستیابی به چنین هدفی در مدت زمانی کم امکان پذیر نمی باشد، لذا برای کاستن فاصله تکنولوژی بین کشورهای پیشرفته و کشورهای درحال توسعه، انتقال دانش علمی و تکنولوژیکی بهترین گزینه است. [2]

با توجه به اینکه در حال حاضر در ایران برنامه ریزی و مدیریت تکنولوژی مدونی برای  بازیافت و فرآوری نخاله های ساختمانی مشاهده نمی گردد، به نظر می رسد با بکارگیری هوشمندانه انتقال تکنولوژی بتوانیم دستاوردهای مناسبی را در  این زمینه کسب کنیم. اما باید توجه داشت که  فرایند انتقال تکنولوژی در هر مرحله نیازمند تصمیم گیری است . از قبیل انتخاب پروژه انتقال تکنولوژی، انتخاب تکنولوژی، انتخاب عرضه کنندگان، انتخاب گیرندگان و انتخاب روش انتقال تکنولوژی که در این تحقیق در نظر است با بررسی روش های مختلف انتقال تکنولوژی الگویی مناسب برای صنعت بازیافت نخاله های ساختمانی ارائه گردد.

1-     روانشادنیا،مهدی و فولادی،میلاد،(1394)،”بازیافت ضایعات و نخاله های ساختمانی”،تهران،سیمای دانش

2-     زهتابچیان،محمد حسین و ناصری گیگلو،علی(1389).”انتقال تکنولوژی”، فصلنامه عصر مدیریت،سال چهارم،شماره چهاردهم